دعای ندبه
قاری: فرهمند
اَلْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلْعَالَمِينَ وَصَلَّىٰ ٱللَّهُ عَلَىٰ سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ نَبِيِّهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ تَسْلِيماً
ستایش از آنِ خدا، پروردگار جهانیان است؛ و درود و سلام کامل خدا بر سرور ما، محمدِ پیامبر، و خاندان او باد.
اَللَّهُمَّ لَكَ ٱلْحَمْدُ عَلَىٰ مَا جَرَىٰ بِهِ قَضَاؤُكَ فِي أَوْلِيَائِكَ ٱلَّذِينَ ٱسْتَخْلَصْتَهُمْ لِنَفْسِكَ وَدِينِكَ
خدایا، تو را سپاس بر آنچه قضای تو درباره اولیایت جاری شد؛ همانان که برای خود و دینت خالص گرداندی.
إِذِ ٱخْتَرْتَ لَهُمْ جَزِيلَ مَا عِنْدَكَ مِنَ ٱلنَّعِيمِ ٱلْمُقِيمِ ٱلَّذِي لاَ زَوَالَ لَهُ وَلاَ ٱضْمِحْلاَلَ
آنگاه که برای آنان نعمت فراوان و ماندگاری را برگزیدی که نزد توست و هرگز زوال و کاستی ندارد.
بَعْدَ أَنْ شَرَطْتَ عَلَيْهِمُ ٱلزُّهْدَ فِي دَرَجَاتِ هٰذِهِ ٱلدُّنْيَا ٱلدَّنِيَّةِ وَزُخْرُفِهَا وَزِبْرِجِهَا فَشَرَطُوٱ لَكَ ذٰلِكَ
پس از آنکه دل نبستن به مقامها و زرقوبرق این دنیای فرومایه را با آنان شرط کردی و آنان نیز پذیرفتند.
وَعَلِمْتَ مِنْهُمُ ٱلْوَفَاءَ بِهِ فَقَبِلْتَهُمْ وَقَرَّبْتَهُمْ وَقَدَّمْتَ لَهُمُ ٱلذِّكْرَ ٱلْعَلِيَّ وَٱلثَّنَاءَ ٱلْجَلِيَّ
وفاداریشان را دانستی؛ پس پذیرفتی و نزدیکشان ساختی و نامی بلند و ستایشی آشکار برایشان قرار دادی.
وَاهْبَطْتَ عَلَيْهِمْ مَلاَئِكَتَكَ وَكَرَّمْتَهُمْ بِوَحْيِكَ وَرَفَدْتَهُمْ بِعِلْمِكَ وَجَعَلْتَهُمُ ٱلذَّرِيعَةَ إِلَيْكَ وَٱلْوَسِيلَةَ إِلَىٰ رِضْوَانِكَ
فرشتگانت را بر آنان فرود آوردی، به وحی خود گرامیشان داشتی، از دانشت یاریشان کردی و آنان را راه رسیدن به خود و وسیله خشنودیات قرار دادی.
فَبَعْضٌ اسْكَنْتَهُ جَنَّتَكَ إِلَىٰ أَنْ اخْرَجْتَهُ مِنْهَا
یکی را در بهشت خود جای دادی تا آن زمان که او را از آن بیرون آوردی.
وَبَعْضٌ حَمَلْتَهُ فِي فُلْكِكَ وَنَجَّيْتَهُ وَمَنْ آمَنَ مَعَهُ مِنَ ٱلْهَلَكَةِ بِرَحْمَتِكَ
دیگری را در کشتی خود حمل کردی و او و مؤمنان همراهش را به رحمتت از نابودی نجات دادی.
وَبَعْضٌ ٱتَّخَذْتَهُ لِنَفْسِكَ خَلِيلاَ وَسَالَكَ لِسَانَ صِدْقٍ فِي ٱلآخِرِينَ فَاجَبْتَهُ
یکی را دوست ویژه خود گرفتی؛ از تو نام نیکی در میان آیندگان خواست و تو درخواستش را پذیرفتی.
وَجَعَلْتَ ذٰلِكَ عَلِيّاً وَبَعْضٌ كَلَّمْتَهُ مِنْ شَجَرَةٍ تَكْلِيماً وَجَعَلْتَ لَهُ مِنْ اخِيهِ رِدْءاً وَوَزِيراً
آن یاد را بلند گرداندی؛ و با دیگری از میان درخت سخن گفتی و برادرش را پشتیبان و وزیر او ساختی.
وَبَعْضٌ أَوْلَدْتَهُ مِنْ غَيْرِ ابٍ وَآتَيْتَهُ ٱلْبَيِّنَاتِ وَأَيَّدْتَهُ بِرُوحِ ٱلْقُدُسِ
دیگری را بدون پدر به دنیا آوردی، نشانههای روشن به او دادی و با روحالقدس تأییدش کردی.
وَكُلٌّ شَرَعْتَ لَهُ شَرِيعَةً وَنَهَجْتَ لَهُ مِنْهَاجاً وَتَخَيَّرْتَ لَهُ اوْصِيَاءَ
برای هرکدام شریعتی مقرر و راهی روشن کردی و جانشینانی برایشان برگزیدی.
مُسْتَحْفِظاً بَعْدَ مُسْتَحْفِظٍ مِنْ مُدَّةٍ إِلَىٰ مُدَّةٍ إِقَامَةً لِدِينِكَ وَحُجَّةً عَلَىٰ عِبَادِكَ
نگهبانی پس از نگهبان، از دورهای تا دوره دیگر؛ برای برپا داشتن دینت و حجت بودن بر بندگانت.
وَلِئَلاَّ يَزُولَ ٱلْحَقُّ عَنْ مَقَرِّهِ وَيَغْلِبَ ٱلْبَاطِلُ عَلَىٰ أَهْلِهِ
تا حق از جایگاه خود کنار نرود و باطل بر اهل حق چیره نشود.
وَلاَ يَقُولَ أَحَدٌ لَوْ لاَ أَرْسَلْتَ إِلَيْنَا رَسُولاَ مُنْذِراً وَأَقَمْتَ لَنَا عَلَماً هَادِياً
و کسی نگوید: چرا پیامبری هشداردهنده به سوی ما نفرستادی و نشانهای هدایتگر برایمان برپا نکردی؟
فَنَتَّبِعَ آيَاتِكَ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَذِلَّ وَنَخْزَىٰ
تا پیش از آنکه خوار و رسوا شویم، از آیاتت پیروی کنیم.
إِلَىٰ انِ ٱنْتَهَيْتَ بِٱلامْرِ إِلَىٰ حَبِيبِكَ وَنَجِيبِكَ مُحَمَّدٍ صَلَّىٰ ٱللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ
تا آنکه کار رسالت را به محبوب و برگزیدهات، محمد ـ درود خدا بر او و خاندانش ـ رساندی.
فَكَانَ كَمَا ٱنْتَجَبْتَهُ سَيِّدَ مَنْ خَلَقْتَهُ وَصَفْوَةَ مَنِ ٱصْطَفَيْتَهُ وَأَفْضَلَ مَنِ ٱجْتَبَيْتَهُ وَاكْرَمَ مَنِ ٱعْتَمَدْتَهُ
او همانگونه بود که برگزیدی: سرور آفریدگانت، برگزیده منتخبانت، برترین برگزیدگانت و گرامیترین معتمدانت.
قَدَّمْتَهُ عَلَىٰ انْبِيَائِكَ وَبَعَثْتَهُ إِلَىٰ ٱلثَّقَلَيْنِ مِنْ عِبَادِكَ وَأَوْطَأْتَهُ مَشَارِقَكَ وَمَغَارِبَكَ
او را بر پیامبرانت مقدم داشتی، به سوی جن و انس فرستادی و مشرقها و مغربهایت را زیر گام رسالتش قرار دادی.
وَسَخَّرْتَ لَهُ ٱلْبُرَاقَ وَعَرَجْتَ بِرُوْحِهِ إِلَىٰ سَمَائِكَ وَأَوْدَعْتَهُ عِلْمَ مَا كَانَ وَمَا يَكُونُ إِلَىٰ ٱنْقِضَاءِ خَلْقِكَ
بُراق را در اختیارش گذاشتی، روحش را به آسمانت بالا بردی و دانش گذشته و آینده را تا پایان آفرینش به او سپردی.
ثُمَّ نَصَرْتَهُ بِٱلرُّعْبِ وَحَفَفْتَهُ بِجَبْرَئِيلَ وَمِيكَائِيلَ وَٱلْمُسَوِّمِينَ مِنْ مَلاَئِكَتِكَ
سپس با افکندن هراس در دل دشمنان یاریاش کردی و جبرئیل و میکائیل و فرشتگان نشاندار را گرداگردش قرار دادی.
وَوَعَدْتَهُ أَنْ تُظْهِرَ دِينَهُ عَلَىٰ ٱلدِّينِ كُلِّهِ وَلَوْ كَرِهَ ٱلْمُشْرِكُونَ وَذٰلِكَ بَعْدَ أَنْ بَوَّاتَهُ مُبَوَّا صِدْقٍ مِنْ أَهْلِهِ
وعده دادی دینش را بر همه آیینها پیروز کنی، هرچند مشرکان ناخشنود باشند؛ پس از آنکه جایگاهی راستین در میان خاندانش به او بخشیدی.
وَجَعَلْتَ لَهُ وَلَهُمْ اوَّلَ بَيْتٍ وُضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذي بِبَكَّةَ مُبَارَكاً وَهُدىًٰ لِلْعَالَمينَ
برای او و خاندانش نخستین خانهای را قرار دادی که برای مردم بنا شد؛ خانهای در بکه، پربرکت و راهنمای جهانیان.
فِيهِ آيَاتٌ بَيِّنَاتٌ مَقَامُ إِبْرَاهِيمَ وَمَنْ دَخَلَهُ كَانَ آمِناً
در آن نشانههایی روشن و مقام ابراهیم است؛ و هرکس وارد آن شود در امان خواهد بود.
وَقُلْتَ إِنَّمَا يُرِيدُ ٱللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ ٱلرِّجْسَ اهْلَ ٱلْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً.
و فرمودی: خدا فقط میخواهد پلیدی را از شما اهلبیت دور کند و شما را بهطور کامل پاک سازد.
ثُمَّ جَعَلْتَ اجْرَ مُحَمَّدٍ صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِ وَآلِهِ مَوَدَّتَهُمْ فِي كِتَابِكَ
سپس در کتابت، پاداش رسالت محمد ـ درودت بر او و خاندانش ـ را محبت خاندانش قرار دادی.
فَقُلْتَ قُلْ لاَ أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلاَّ ٱلْمَوَدَّةَ فِي ٱلْقُرْبَىٰ.» وَقُلْتَ: مَا سَأَلْتُكُمْ مِنْ أَجْرٍ فَهُوَ لَكُمْ.»
پس فرمودی: برای این رسالت مزدی جز دوستی نزدیکانم از شما نمیخواهم؛ و فرمودی: هر پاداشی خواستهام، سودش برای خود شماست.
وَقُلْتَ مَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِلاَّ مَنْ شَاءَ أَنْ يَتَّخِذَ إِلَىٰ رَبِّهِ سَبِيلاَ.
و فرمودی: برای رسالت مزدی نمیخواهم، جز اینکه هرکس بخواهد راهی به سوی پروردگارش برگزیند.
فَكَانُوٱ هُمُ ٱلسَّبِيلَ إِلَيْكَ وَٱلْمَسْلَكَ إِلَىٰ رِضْوَانِكَ
پس آنان راه رسیدن به تو و مسیر دستیابی به خشنودی تو شدند.
فَلَمَّا ٱنْقَضَتْ أَيَّامُهُ أَقَامَ وَلِيَّهُ عَلِيَّ بْنَ ابِي طَالِبٍ صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِمَا وَآلِهِمَا هَادِياً
وقتی روزگار پیامبر پایان یافت، ولیّ خود، علی بن ابیطالب ـ درودت بر آن دو و خاندانشان ـ را برای هدایت برپا داشت.
إِذْ كَانَ هُوَ ٱلْمُنْذِرَ وَلِكُلِّ قَوْمٍ هَادٍ فَقَالَ وَٱلْمَلَا أَمَامَهُ: «مَنْ كُنْتُ مَوْلاَهُ فَعَلِيٌّ مَوْلاَهُ
زیرا او هشداردهنده بود و برای هر قومی راهنمایی است؛ پس در برابر مردم فرمود: هرکس من مولای اویم، علی مولای اوست.
اَللَّهُمَّ وَالِ مَنْ وَالاَهُ وَعَادِ مَنْ عَادَاهُ وَٱنْصُرْ مَنْ نَصَرَهُ وَٱخْذُلْ مَنْ خَذَلَهُ.»
خدایا، دوست بدار هرکه او را دوست دارد؛ دشمن بدار هرکه با او دشمنی کند؛ یاری کن یاریکنندهاش را و واگذار کسی را که او را واگذارد.
وَقَالَ: «مَنْ كُنْتُ أَنَا نَبِيَّهُ فَعَلِيٌّ امِيرُهُ.» وَقَالَ: «أَنَا وَعَلِيٌّ مِنْ شَجَرَةٍ وَاحِدَةٍ وَسَائِرُ ٱلنَّاسِ مِنْ شَجَرٍ شَتَّىٰ.»
و فرمود: هرکس من پیامبر اویم، علی امیر اوست؛ و فرمود: من و علی از یک درختیم و دیگر مردم از درختانی گوناگوناند.
وَاحَلَّهُ مَحَلَّ هَارُونَ مِنْ مُوسَىٰ فَقَالَ لَهُ: «أَنْتَ مِنِّي بِمَنْزِلَةِ هَارُونَ مِنْ مُوسَىٰ إِلاَّ انَّهُ لاَ نَبِيَّ بَعْدِي.»
او را نسبت به خود در جایگاه هارون نسبت به موسی قرار داد و فرمود: نسبت تو به من مانند هارون به موسی است، جز اینکه پس از من پیامبری نیست.
وَزَوَّجَهُ ٱبْنَتَهُ سَيِّدَةَ نِسَاءِ ٱلْعَالَمِينَ وَاحَلَّ لَهُ مِنْ مَسْجِدِهِ مَا حَلَّ لَهُ وَسَدَّ ٱلابْوَابَ إِلاَّ بَابَهُ
دخترش، بانوی زنان جهان، را به همسری او درآورد؛ آنچه در مسجد برای خود روا بود برای او نیز روا دانست و همه درها را جز درِ خانه او بست.
ثُمَّ اوْدَعَهُ عِلْمَهُ وَحِكْمَتَهُ فَقَالَ: «أَنَا مَدِينَةُ ٱلْعِلْمِ وَعَلِيٌّ بَابُهَا فَمَنْ ارَادَ ٱلْمَدِينَةَ وَٱلْحِكْمَةَ فَلْيَاتِهَا مِنْ بَابِهَا.»
سپس دانش و حکمتش را به او سپرد و فرمود: من شهر دانشم و علی درِ آن است؛ هرکه شهر و حکمت را میخواهد، باید از درِ آن وارد شود.
ثُمَّ قَالَ: «أَنْتَ اخِي وَوَصِيِّي وَوَارِثِي لَحْمُكَ مِنْ لَحْمِي وَدَمُكَ مِنْ دَمِي
سپس فرمود: تو برادر، جانشین و وارث منی؛ گوشت تو از گوشت من و خونت از خون من است.
وَسِلْمُكَ سِلْمِي وَحَرْبُكَ حَرْبِي وَٱلإِيـمَانُ مُخَالِطٌ لَحْمَكَ وَدَمَكَ كَمَا خَالَطَ لَحْمِي وَدَمِي
آشتی با تو آشتی با من و جنگ با تو جنگ با من است؛ ایمان با گوشت و خونت آمیخته، همانگونه که با گوشت و خون من آمیخته است.
وَأَنْتَ غَداً عَلَىٰ الْحَوْضِ خَلِيفَتِي وَأَنْتَ تَقْضِي دَيْنِي وَتُنْجِزُ عِدَاتِي
فردا کنار حوض جانشین منی؛ بدهیهایم را ادا میکنی و وعدههایم را به انجام میرسانی.
وَشِيعَتُكَ عَلَىٰ مَنَابِرَ مِنْ نُورٍ مُبْيَضَّةً وُجُوهُهُمْ حَوْلِي فِي ٱلْجَنَّةِ وَهُمْ جِيرَانِي
پیروانت با چهرههایی روشن، بر منبرهایی از نور در بهشت گرد مناند و همسایگان من خواهند بود.
وَلَوْلاَ أَنْتَ يَا عَلِيُّ لَمْ يُعْرَفِ ٱلْمُؤْمِنُونَ بَعْدِي.»
ای علی، اگر تو نبودی، مؤمنان پس از من شناخته نمیشدند.
وَكَانَ بَعْدَهُ هُدىٰ مِنَ ٱلضَّلاَلِ وَنُوراً مِنَ ٱلْعَمَىٰ وَحَبْلَ ٱللَّهِ ٱلْمَتِينَ وَصِرَاطَهُ ٱلْمُسْتَقِيمَ
او پس از پیامبر، هدایت در برابر گمراهی، نور در برابر نابینایی، ریسمان استوار خدا و راه مستقیم او بود.
لاَ يُسْبَقُ بِقَرَابَةٍ فِي رَحِمٍ وَلاَ بِسَابِقَةٍ فِي دِينٍ وَلاَ يُلْحَقُ فِي مَنْقَبَةٍ مِنْ مَنَاقِبِهِ
هیچکس در خویشاوندی، پیشگامی در دین یا فضیلتی از فضایلش بر او پیشی نگرفت و به او نرسید.
يَحْذُو حَذْوَ ٱلرَّسُولِ صَلَّىٰ ٱللَّهُ عَلَيْهِمَا وَآلِهِمَا وَيُقَاتِلُ عَلَىٰ ٱلتَّاوِيلِ وَلاَ تَاخُذُهُ فِي ٱللَّهِ لَوْمَةُ لاَئِمٍ
قدم در جای پای پیامبر میگذاشت، برای تفسیر درست میجنگید و در راه خدا از سرزنش هیچ سرزنشگری نمیترسید.
قَدْ وَتَرَ فِيهِ صَنَادِيدَ ٱلْعَرَبِ وَقَتَلَ ابْطَالَهُمْ وَنَاوَشَ ذُؤْبَانَهُمْ
سران گردنکش عرب را در راه خدا شکست، پهلوانانشان را کشت و با درندگانشان روبهرو شد.
فَاوْدَعَ قُلُوبَهُمْ احْقَاداً بَدْرِيَّةً وَخَيْبَرِيَّةً وَحُنَيْنِيَّةً وَغَيْرَهُنَّ فَاضَبَّتْ عَلَىٰ عَدَاوَتِهِ
ازاینرو کینههای بدر و خیبر و حنین و دیگر نبردها در دلشان ماند و بر دشمنی با او پافشاری کردند.
وَاكَبَّتْ عَلَىٰ مُنَابَذَتِهِ حَتَّىٰ قَتَلَ ٱلنَّاكِثِينَ وَٱلْقَاسِطِينَ وَٱلْمَارِقِينَ
و برای ستیز با او هجوم آوردند، تا آنکه با پیمانشکنان، ستمگران و بیرونروندگان از دین جنگید.
وَلَمَّا قَضَىٰ نَحْبَهُ وَقَتَلَهُ اشْقَىٰ ٱلآخِرِينَ يَتْبَعُ اشْقَىٰ ٱلاوَّلِينَ
آنگاه که عمرش پایان یافت، شقیترین فرد از آیندگان، در پی شقیترین فرد از گذشتگان، او را به شهادت رساند.
لَمْ يُمْتَثَلْ امْرُ رَسُولِ ٱللَّهِ صَلَّىٰ ٱللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ فِي ٱلْهَادِينَ بَعْدَ ٱلْهَادِينَ
پس فرمان رسول خدا ـ درود خدا بر او و خاندانش ـ درباره راهنمایان پس از یکدیگر اطاعت نشد.
وَٱلْأُمَّةُ مُصِرَّةٌ عَلَىٰ مَقْتِهِ مُجْتَمِعَةٌ عَلَىٰ قَطِيعَةِ رَحِمِهِ وَإِقْصَاءِ وُلْدِهِ إِلاَّ ٱلْقَلِيلَ مِمَّنْ وَفَىٰ لِرِعَايَةِ ٱلْحَقِّ فِيهِمْ
امت بر دشمنی با او پافشاری کرد و بر بریدن پیوند پیامبر و کنار زدن فرزندانش همداستان شد؛ جز اندکی که حق آنان را رعایت کردند.
فَقُتِلَ مَنْ قُتِلَ وَسُبِيَ مَنْ سُبِيَ وَاقْصِيَ مَنْ اقْصِيَ
پس گروهی کشته، گروهی اسیر و گروهی دور و رانده شدند.
وَجَرَىٰ ٱلْقَضَاءُ لَهُمْ بِمَا يُرْجَىٰ لَهُ حُسْنُ ٱلْمَثُوبَةِ إِذْ كَانَتِ ٱلارْضُ لِلَّهِ يُورِثُهَا مَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ وَٱلْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ
قضای الهی درباره آنان بهگونهای جاری شد که برایش پاداش نیک امید میرود؛ زیرا زمین از آنِ خداست، به هر بندهای بخواهد میسپارد و فرجام نیک برای پرهیزکاران است.
وَسُبْحَانَ رَبِّنَا إِنْ كَانَ وَعْدُ رَبِّنَا لَمَفْعُولاَ وَلَنْ يُخْلِفَ ٱللَّهُ وَعْدَهُ وَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلْحَكِيمُ
پروردگار ما منزّه است؛ بیگمان وعده او انجامشدنی است. خدا هرگز از وعدهاش تخلف نمیکند و او توانای حکیم است.
فَعَلَىٰ ٱلْأَطَائِبِ مِنْ أَهْلِ بَيْتِ مُحَمَّد وَعَلِيٍّ صَلَّىٰ ٱللَّهُ عَلَيْهِمَا وَآلِهِمَا فَلْيَبْكِ ٱلْبَاكُونَ
پس بر پاکان خاندان محمد و علی ـ درود خدا بر آن دو و خاندانشان ـ باید گریهکنندگان بگریند.
وَإِيَّاهُمْ فَلْيَنْدُبِ ٱلنَّادِبُونَ وَلِمِثْلِهِمْ فَلْتَذْرِفِ ٱلدُّمُوعُ وَلْيَصْرُخِ ٱلصَّارِخُونَ وَيَضِجَّ ٱلضَّاجُّونَ وَيَعِجَّ ٱلْعَاجُّونَ
برای آنان باید سوگواران ندبه کنند؛ برای چون ایشان اشکها جاری شود، فریادها برخیزد و نالهها و شیونها بلند گردد.
أَيْنَ ٱلْحَسَنُ أَيْنَ ٱلْحُسَيْنُ أَيْنَ ابْنَاءُ ٱلْحُسَيْنِ صَالِحٌ بَعْدَ صَالِحٍ وَصَادِقٌ بَعْدَ صَادِقٍ
کجاست حسن؟ کجاست حسین؟ کجایند فرزندان حسین؛ شایستهای پس از شایستهای و راستگویی پس از راستگویی؟
أَيْنَ ٱلسَّبِيلُ بَعْدَ ٱلسَّبِيلِ أَيْنَ ٱلْخِيَرَةُ بَعْدَ ٱلْخِيَرَةِ أَيْنَ ٱلشُّمُوسُ ٱلطَّالِعَةُ أَيْنَ ٱلْأَقْمَارُ ٱلْمُنِيرَةُ
کجاست راه پس از راه؟ کجاست برگزیده پس از برگزیده؟ کجایند خورشیدهای طلوعکننده و ماههای نورانی؟
أَيْنَ ٱلْأَنْجُمُ ٱلزَّاهِرَةُ أَيْنَ اعْلاَمُ ٱلدِّينِ وَقَوَاعِدُ ٱلْعِلْمِ أَيْنَ بَقِيَّةُ ٱللَّهِ ٱلَّتِي لاَ تَخْلُو مِنَ ٱلْعِتْرَةِ ٱلْهَادِيةِ
کجایند ستارگان درخشان؟ کجایند نشانههای دین و پایههای دانش؟ کجاست بقیةالله که سلسله عترت هدایتگر هرگز از او خالی نیست؟
أَيْنَ ٱلْمُعَدُّ لِقَطْعِ دَابِرِ ٱلظَّلَمَةِ أَيْنَ ٱلْمُنْتَظَرُ لإِقَامَةِ ٱلْأَمْتِ وَٱلعِوَجِ
کجاست آن آماده برای برکندن ریشه ستمگران؟ کجاست آن منتظَر برای راست کردن کژیها و نادرستیها؟
أَيْنَ ٱلْمُرْتَجىٰ لإِزَالَةِ ٱلْجَوْرِ وَٱلْعُدْوَانِ أَيْنَ ٱلْمُدَّخَرُ لِتَجْدِيدِ ٱلْفَرَائِضِ وَٱلسُّنَنِ
کجاست آن امید برای برطرف کردن ستم و تجاوز؟ کجاست آن ذخیرهشده برای زنده کردن واجبات و سنتها؟
أَيْنَ ٱلْمُتَخَيَّرُ لإِعَادَةِ ٱلْمِلَّةِ وَٱلشَّرِيعَةِ أَيْنَ ٱلْمُؤَمَّلُ لإِحْيَاءِ ٱلْكِتَابِ وَحُدُودِهِ
کجاست آن برگزیده برای بازگرداندن آیین و شریعت؟ کجاست آن امید برای احیای کتاب خدا و حدود آن؟
أَيْنَ مُحْيِي مَعَالِمِ ٱلدِّينِ وَأَهْلِهِ أَيْنَ قَاصِمُ شَوْكَةِ ٱلْمُعْتَدِينَ أَيْنَ هَادِمُ ابْنِيَةِ ٱلشِّرْكِ وَٱلنِّفَاقِ
کجاست زندهکننده نشانههای دین و پیروانش؟ کجاست درهمشکننده قدرت متجاوزان؟ کجاست ویرانکننده بناهای شرک و نفاق؟
أَيْنَ مُبِيدُ أَهْلِ ٱلْفُسُوقِ وَٱلْعِصْيَانِ وَٱلطُّغْيَانِ أَيْنَ حَاصِدُ فُرُوعِ ٱلْغَيِّ وَٱلشِّقَاقِ
کجاست نابودکننده اهل فسق و نافرمانی و طغیان؟ کجاست دروکننده شاخههای گمراهی و تفرقه؟
أَيْنَ طَامِسُ آثَارِ ٱلزَّيْغِ وَٱلاهْوَاءِ أَيْنَ قَاطِعُ حَبَائِلِ ٱلْكِذْبِ وَٱلِافْتِرَاءِ
کجاست محوکننده آثار انحراف و هوسها؟ کجاست بُرنده رشتههای دروغ و تهمت؟
أَيْنَ مُبِيدُ ٱلْعُتَاةِ وَٱلْمَرَدَةِ أَيْنَ مُسْتَاصِلُ أَهْلِ ٱلْعِنَادِ وَٱلتَّضْلِيلِ وَٱلإِلْحَادِ
کجاست نابودکننده سرکشان و شورشیان؟ کجاست ریشهکنکننده لجاجت، گمراهسازی و الحاد؟
أَيْنَ مُعِزُّ ٱلْأَوْلِيَاءِ وَمُذِلُّ ٱلْأَعْدَاءِ أَيْنَ جَامِعُ ٱلْكَلِمَةِ عَلَىٰ ٱلتَّقْوَىٰ
کجاست عزتبخش دوستان خدا و خوارکننده دشمنان؟ کجاست گردآورنده مردم بر محور تقوا؟
أَيْنَ بَابُ ٱللَّهِ ٱلَّذِي مِنْهُ يُؤْتَىٰ أَيْنَ وَجْهُ ٱللَّهِ ٱلَّذِي إِلَيْهِ يَتَوَجَّهُ ٱلاوْلِيَاءُ
کجاست دروازه خدا که از آن وارد میشوند؟ کجاست جلوه الهی که اولیای خدا به سوی او رو میکنند؟
أَيْنَ ٱلسَّبَبُ ٱلْمُتَّصِلُ بَيْنَ ٱلْأَرْضِ وَٱلسَّمَاءِ أَيْنَ صَاحِبُ يَوْمِ ٱلْفَتْحِ وَنَاشِرُ رَايَةِ ٱلْهُدَىٰ
کجاست آن پیوند پیوسته میان زمین و آسمان؟ کجاست صاحب روز پیروزی و برافرازنده پرچم هدایت؟
أَيْنَ مُؤَلِّفُ شَمْلِ ٱلصَّلاَحِ وَٱلرِّضَا أَيْنَ ٱلطَّالِبُ بِذُحُولِ ٱلْأَنْبِيَاءِ وَابْنَاءِ ٱلْأَنْبِيَاءِ
کجاست گردآورنده پراکندگی صلاح و رضایت؟ کجاست خونخواه پیامبران و فرزندان پیامبران؟
أَيْنَ ٱلطَّالِبُ بِدَمِ ٱلْمَقْتُولِ بِكَرْبَلاَءَ أَيْنَ ٱلْمَنْصُورُ عَلَىٰ مَنِ ٱعْتَدَىٰ عَلَيْهِ وَٱفْتَرَىٰ
کجاست خونخواه کشته کربلا؟ کجاست آنکه بر متجاوزان و افترازنندگان به او یاری میشود؟
أَيْنَ ٱلْمُضْطَرُّ ٱلَّذِي يُجَابُ إِذَا دَعَا أَيْنَ صَدْرُ ٱلْخَلاَئِقِ ذُو ٱلْبِرِّ وَٱلتَّقْوَىٰ
کجاست آن مضطر که چون دعا کند پاسخ میگیرد؟ کجاست پیشوای آفریدگان، صاحب نیکی و تقوا؟
أَيْنَ ٱبْنُ ٱلنَّبِيِّ ٱلْمُصْطَفَىٰ وَٱبْنُ عَلِيٍّ ٱلْمُرْتَضَىٰ وَٱبْنُ خَدِيـجَةَ ٱلْغَرَّاءِ وَٱبْنُ فَاطِمَةَ ٱلْكُبْرَىٰ
کجاست فرزند پیامبر برگزیده، فرزند علی مرتضی، فرزند خدیجه درخشان و فرزند فاطمه بزرگ؟
بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي وَنَفْسِي لَكَ ٱلْوِقَاءُ وَٱلْحِمَىٰ يَا بْنَ ٱلسَّادَةِ ٱلْمُقَرَّبِينَ يَا بْنَ ٱلنُّجَبَاءِ ٱلْأَكْرَمِينَ
پدر و مادرم فدایت و جانم سپر و نگهبان تو باد؛ ای فرزند سروران مقرب، ای فرزند بزرگواران برگزیده.
يَا بْنَ ٱلْهُدَاةِ ٱلْمَهْدِيِّينَ يَا بْنَ ٱلْخِيَرَةِ ٱلْمُهَذَّبِينَ يَا بْنَ ٱلْغَطَارِفَةِ ٱلْأَنْجَبِينَ
ای فرزند راهنمایان هدایتیافته، ای فرزند برگزیدگان پاکسرشت، ای فرزند بزرگان نجیب.
يَا بْنَ ٱلْأَطَائِبِ ٱلْمُطَهَّرِينَ يَا بْنَ ٱلْخَضَارِمَةِ ٱلْمُنْتَجَبِينَ يَا بْنَ ٱلْقَمَاقِمَةِ ٱلْأَكْرَمِينَ
ای فرزند پاکان پاکیزه، ای فرزند جوانمردان برگزیده، ای فرزند پیشوایان گرامی.
يَا بْنَ ٱلْبُدُورِ ٱلْمُنِيرَةِ يَا بْنَ ٱلسُّرُجِ ٱلْمُضِيئَةِ يَا بْنَ ٱلشُّهُبِ ٱلثَّاقِبَةِ يَا بْنَ ٱلانْجُمِ ٱلزَّاهِرَةِ
ای فرزند ماههای تابان، ای فرزند چراغهای فروزان، ای فرزند شهابهای درخشان، ای فرزند ستارگان نورانی.
يَا بْنَ ٱلسُّبُلِ ٱلْوَاضِحَةِ يَا بْنَ ٱلاعْلاَمِ ٱللاَّئِحَةِ يَا بْنَ ٱلْعُلُومِ ٱلْكَامِلَةِ يَا بْنَ ٱلسُّنَنِ ٱلْمَشْهُورَةِ
ای فرزند راههای روشن، ای فرزند نشانههای آشکار، ای فرزند دانشهای کامل، ای فرزند سنتهای شناختهشده.
يَا بْنَ ٱلْمَعَالِمِ ٱلْمَاثُورَةِ يَا بْنَ ٱلْمُعْجِزَاتِ ٱلْمَوْجُودَةِ يَا بْنَ ٱلدَّلاَئِلِ ٱلْمَشْهُودَةِ
ای فرزند نشانههای بهجامانده، ای فرزند معجزات موجود، ای فرزند دلیلهای مشاهدهشده.
يَا بْنَ ٱلصِّرَاطِ ٱلْمُسْتَقِيمِ يَا بْنَ ٱلنَّبَإِ ٱلْعَظِيمِ يَا بْنَ مَنْ هُوَ فِي امِّ ٱلْكِتَابِ لَدَىٰ ٱللَّهِ عَلِيٌّ حَكِيمٌ
ای فرزند راه مستقیم، ای فرزند خبر بزرگ، ای فرزند کسی که در امالکتاب نزد خدا بلندمرتبه و حکیم است.
يَا بْنَ ٱلآيَاتِ وَٱلْبَيِّنَاتِ يَا بْنَ ٱلدَّلاَئِلِ ٱلظَّاهِرَاتِ يَا بْنَ ٱلْبَرَاهِينِ ٱلْوَاضِحَاتِ ٱلْبَاهِرَاتِ
ای فرزند آیات و نشانههای روشن، ای فرزند دلیلهای آشکار، ای فرزند برهانهای روشن و خیرهکننده.
يَا بْنَ ٱلْحُجَجِ ٱلْبَالِغَاتِ يَا بْنَ ٱلنِّعَمِ ٱلسَّابِغَاتِ يَا بْنَ طـٰهٰ وَٱلْمُحْكَمَاتِ يَا بْنَ يـٰس وَٱلذَّارِيَاتِ
ای فرزند حجتهای رسا، ای فرزند نعمتهای فراگیر، ای فرزند طه و آیات محکم، ای فرزند یس و ذاریات.
يَا بْنَ ٱلطُّورِ وَٱلْعَادِيَاتِ يَا بْنَ مَنْ دَنَا فَتَدَلَّىٰ فَكَانَ قَابَ قَوْسَيْنِ أَوْ ادْنَىٰ دُنُوّاً وَٱقْتِرَاباً مِنَ ٱلْعَلِيِّ ٱلْأَعْلَىٰ
ای فرزند طور و عادیات، ای فرزند آنکه نزدیک شد و نزدیکتر آمد تا به اندازه دو کمان یا نزدیکتر، در قرب به خدای بلندمرتبه اعلی.
لَيْتَ شِعْرِي أَيْنَ ٱسْتَقَرَّتْ بِكَ ٱلنَّوَىٰ بَلْ ايُّ ارْضٍ تُقِلُّكَ أَوْ ثَرَىٰ ابِرَضْوَىٰ أَوْ غَيْرِهَا امْ ذِي طُوَىٰ
کاش میدانستم دوری تو را در کجا جای داده است؛ کدام زمین یا خاک تو را بر خود دارد؟ در رضوی هستی یا جایی دیگر، یا در ذیطوی؟
عَزِيزٌ عَلَيَّ أَنْ ارَىٰ ٱلْخَلْقَ وَلاَ تُرَىٰ وَلاَ اسْمَعُ لَكَ حَسِيساً وَلاَ نَجْوَىٰ
برایم سخت است که همه مردم را ببینم و تو دیده نشوی و هیچ صدا یا نجوايی از تو نشنوم.
عَزِيزٌ عَلَيَّ أَنْ تُحِيطَ بِكَ دُونِيَ ٱلْبَلْوَىٰ وَلاَ يَنَالُكَ مِنِّي ضَجِيجٌ وَلاَ شَكْوَىٰ
برایم سخت است که گرفتاریها تو را دربر گیرد نه مرا، و فریاد و شکایت من به تو نرسد.
بِنَفْسِي أَنْتَ مِنْ مُغَيَّبٍ لَمْ يَخْلُ مِنَّا بِنَفْسِي أَنْتَ مِنْ نَازِحٍ مَا نَزَحَ عَنَّا
جانم فدایت؛ تو آن پنهانی هستی که از میان ما خالی نیستی، و آن دوری هستی که از ما دور نشدهای.
بِنَفْسِي أَنْتَ امْنِيَّةُ شَائِقٍ يَتَمَنَّىٰ مِنْ مُؤْمِنٍ وَمُؤْمِنَةٍ ذَكَرَا فَحَنَّا بِنَفْسِي أَنْتَ مِنْ عَقِيدِ عِزٍّ لاَ يُسَامَىٰ
جانم فدایت؛ تو آرزوی هر زن و مرد مؤمنی هستی که با یادت مشتاقانه مینالند؛ تو پایه عزتی هستی که همتایی ندارد.
بِنَفْسِي أَنْتَ مِنْ اثِيلِ مَجْدٍ لاَ يُجَارَىٰ بِنَفْسِي أَنْتَ مِنْ تِلاَدِ نِعَمٍ لاَ تُضَاهَىٰ
جانم فدایت؛ تو از ریشه مجدی هستی که هماورد ندارد و از میراث نعمتهایی که شبیهی برایشان نیست.
بِنَفْسِي أَنْتَ مِنْ نَصِيفِ شَرَفٍ لاَ يُسَاوَىٰ إِلَىٰ مَتَىٰ احَارُ فِيكَ يَا مَوْلاَيَ وَإِلَىٰ مَتَىٰ
جانم فدایت؛ تو بهره کامل شرافتی هستی که با آن برابری نمیشود. ای مولای من، تا کی درباره تو سرگردان بمانم؟
وَايَّ خِطَابٍ اصِفُ فِيكَ وَايَّ نَجْوَىٰ عَزِيزٌ عَلَيَّ أَنْ اجَابَ دُونَكَ وَأَنَاغَىٰ
با چه سخنی تو را وصف کنم و چه راز دلی با تو بگویم؟ برایم سخت است که از دیگری پاسخ بشنوم و با غیر تو سخن بگویم.
عَزِيزٌ عَلَيَّ أَنْ ابْكِيَكَ وَيَخْذُلَكَ ٱلْوَرَىٰ عَزِيزٌ عَلَيَّ أَنْ يَجْرِيَ عَلَيْكَ دُونَهُمْ مَا جَرَىٰ
برایم سخت است که بر تو بگریم و مردم تو را واگذارند؛ و سخت است که آنچه رخ داده، بر تو جاری شود نه بر آنان.
هَلْ مِنْ مُعِينٍ فَاطِيلَ مَعَهُ ٱلْعَوِيلَ وَٱلْبُكَاءَ هَلْ مِنْ جَزُوعٍ فَاسَاعِدَ جَزَعَهُ إِذَا خَلاَ
آیا یاوری هست تا همراهش ناله و گریه را طولانی کنم؟ آیا اندوهگینی هست تا در خلوت، با بیتابی او همدرد شوم؟
هَلْ قَذِيَتْ عَيْنٌ فَسَاعَدَتْهَا عَيْنِي عَلَىٰ ٱلْقَذَىٰ هَلْ إِلَيْكَ يَا بْنَ احْمَدَ سَبِيلٌ فَتُلْقَىٰ
آیا چشمی از اندوه آزرده است تا چشم من در اشک با او همراه شود؟ ای فرزند احمد، آیا راهی به سوی تو هست تا دیدار شوی؟
هَلْ يَتَّصِلُ يَوْمُنَا مِنْكَ بِعِدَةٍ فَنَحْظَىٰ مَتَىٰ نَرِدُ مَنَاهِلَكَ ٱلرَّوِيَّةَ فَنَرْوَىٰ
آیا روز ما به وعده دیدار تو پیوند میخورد تا بهرهمند شویم؟ چه وقت بر چشمههای سیرابکنندهات وارد شویم و سیراب گردیم؟
مَتَىٰ نَنْتَقِعُ مِنْ عَذْبِ مَائِكَ فَقَدْ طَالَ ٱلصَّدَىٰ مَتَىٰ نُغَادِيكَ وَنُرَاوِحُكَ فَنُقِرَّ عَيْناً
چه وقت از آب شیرینت بهره ببریم که تشنگی طولانی شده است؟ چه وقت صبح و شام همراهت باشیم تا چشممان روشن شود؟
مَتَىٰ تَرَأَنَا وَنَرَاكَ وَقَدْ نَشَرْتَ لِوَاءَ ٱلنَّصْرِ تُرَىٰ
چه وقت تو ما را و ما تو را ببینیم، در حالی که پرچم پیروزی را برافراشتهای؟
اتَرَأَنَا نَحُفُّ بِكَ وَأَنْتَ تَؤُمُّ ٱلْمَلَا وَقَدْ مَلَاتَ ٱلارْضَ عَدْلاَ
آیا میشود ما را ببینی که گرد تو حلقه زدهایم و تو پیشاپیش همگان حرکت میکنی، پس از آنکه زمین را از عدالت پر کردهای؟
وَاذَقْتَ أَعْدَاءَكَ هَوَاناً وَعِقَاباً وَابَرْتَ ٱلْعُتَاةَ وَجَحَدَةَ ٱلْحَقِّ
و دشمنانت را طعم خواری و کیفر چشانده و سرکشان و منکران حق را نابود کردهای؟
وَقَطَعْتَ دَابِرَ ٱلْمُتَكَبِّرِينَ وَٱجْتَثَثْتَ اصُولَ ٱلظَّالِمِينَ وَنَحْنُ نَقُولُ ٱلْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلْعَالَمِينَ
و ریشه متکبران را بریده و بنیان ستمگران را برکندهای، و ما میگوییم: ستایش مخصوص خدا، پروردگار جهانیان است.
اَللَّهُمَّ أَنْتَ كَشَّافُ ٱلْكُرَبِ وَٱلْبَلْوَىٰ وَإِلَيْكَ اسْتَعْدِي فَعِنْدَكَ ٱلْعَدْوَىٰ وَأَنْتَ رَبُّ ٱلآخِرَةِ وَٱلدُّنْيَا
خدایا، تو برطرفکننده اندوهها و بلاهایی؛ شکایت خود را نزد تو میآورم، زیرا دادخواهی تنها نزد توست و تو پروردگار دنیا و آخرتی.
فَأَغِثْ يَا غِيَاثَ ٱلْمُسْتَغِيثِينَ عُبَيْدَكَ ٱلْمُبْتَلَىٰ وَأَرِهِ سَيِّدَهُ يَا شَدِيدَ ٱلْقُوَىٰ
پس ای فریادرس فریادخواهان، به بنده کوچک و گرفتار خود برس؛ و ای صاحب قدرت سخت، مولایش را به او نشان ده.
وَأَزِلْ عَنْهُ بِهِ ٱلْأَسَىٰ وَٱلْجَوَىٰ وَبَرِّدْ غَلِيلَهُ يَا مَنْ عَلَىٰ ٱلْعَرْشِ ٱسْتَوَىٰ وَمَنْ إِلَيْهِ ٱلرُّجْعَىٰ وَٱلْمُنْتَهَىٰ
به وسیله او اندوه و سوز دلش را برطرف و عطش جانش را خنک کن؛ ای آنکه بر عرش استیلا دارد و بازگشت و پایان همه به سوی اوست.
اَللَّهُمَّ وَنَحْنُ عَبِيدُكَ ٱلتَّائِقُونَ إِلَىٰ وَلِيِّكَ ٱلْمُذَكِّرِ بِكَ وَبِنَبِيِّكَ
خدایا، ما بندگان مشتاق ولیّ توییم؛ همانکه یاد تو و پیامبرت را زنده میکند.
خَلَقْتَهُ لَنَا عِصْمَةً وَمَلاَذاً وَأَقَمْتَهُ لَنَا قِوَاماً وَمَعَاذاً وَجَعَلْتَهُ لِلْمُؤْمِنِينَ مِنَّا إِمَاماً
او را برای ما مایه حفاظت و پناه آفریدی، پشتوانه و مأمن ما قرار دادی و برای مؤمنانِ ما امام ساختی.
فَبَلِّغْهُ مِنَّا تَحِيَّةً وَسَلاَماً وَزِدْنَا بِذٰلِكَ يَا رَبِّ إِكْرَاماً وَٱجْعَلْ مُسْتَقَرَّهُ لَنَا مُسْتَقَرّاً وَمُقَاماً
پس سلام و تحیت ما را به او برسان؛ پروردگارا، به این وسیله بر کرامت ما بیفزا و جایگاه او را محل استقرار و اقامت ما قرار ده.
وَأَتْمِمْ نِعْمَتَكَ بِتَقْدِيـمِكَ إِيَّاهُ أَمَامَنَا حَتَّىٰ تُورِدَنَا جِنَانَكَ وَمُرَافَقَةَ ٱلشُّهَدَاءِ مِنْ خُلَصَائِكَ
و نعمتت را با پیشوا قرار دادن او برای ما کامل کن، تا ما را به بهشتهایت و همراهی شهیدان از بندگان خالصت برسانی.
اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَصَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ جَدِّهِ وَرَسُولِكَ ٱلسَّيِّدِ ٱلاكْبَرِ
خدایا، بر محمد و خاندان محمد درود فرست؛ و بر محمد، جدّ او و پیامبر تو، آن سرور بزرگ، درود فرست.
وَعَلَىٰ أَبِيهِ ٱلسَّيِّدِ ٱلْأَصْغَرِ وَجَدَّتِهِ ٱلصِّدِّيقَةِ ٱلْكُبْرَىٰ فَاطِمَةَ بِنْتِ مُحَمَّدٍ
و بر پدرش، آن سرور کوچکتر، و بر مادربزرگش، صدیقه بزرگ، فاطمه دختر محمد، درود فرست.
صَلَّىٰ ٱللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَعَلَىٰ مَنِ ٱصْطَفَيْتَ مِنْ آبَائِهِ ٱلْبَرَرَةِ
درود خدا بر محمد و خاندانش، و بر پدران نیکوکاری که از نیاکان او برگزیدی.
وَعَلَيْهِ أَفْضَلَ وَأَكْمَلَ وَأَتَمَّ وَأَدْوَمَ وَأَكْثَرَ وَأَوْفَرَ مَا صَلَّيْتَ عَلَىٰ أَحَدٍ مِنْ أَصْفِيَائِكَ وَخِيَرَتِكَ مِنْ خَلْقِكَ
و بر خود او، برترین و کاملترین و تمامترین و پایدارترین و فراوانترین درودی را بفرست که بر یکی از برگزیدگان و منتخبانت فرستادهای.
وَصَلِّ عَلَيْهِ صَلاَةً لاَ غَايَةَ لِعَدَدِهَا وَلاَ نِهَايَةَ لِمَدَدِهَا وَلاَ نَفَادَ لاِمَدِهَا
و بر او درودی بفرست که شمارش پایانی، مدتش نهایتی و زمانش فرسودگی نداشته باشد.
اَللَّهُمَّ وَأَقِمْ بِهِ ٱلْحَقَّ وَأَدْحِضْ بِهِ ٱلْبَاطِلَ وَأَدِلْ بِهِ أَوْلِيَاءَكَ وَأَذْلِلْ بِهِ أَعْدَاءَكَ
خدایا، به وسیله او حق را برپا و باطل را نابود کن؛ دوستانت را پیروز و دشمنانت را خوار گردان.
وَصِلِ ٱللَّهُمَّ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُ وُصْلَةً تُؤَدِّي إِلَىٰ مُرَافَقَةِ سَلَفِهِ وَٱجْعَلْنَا مِمَّنْ يَاخُذُ بِحُجْزَتِهِمْ وَيَمْكُثُ فِي ظِلِّهِمْ
خدایا، میان ما و او پیوندی برقرار کن که به همراهی با نیاکانش برسد؛ و ما را از کسانی قرار ده که به دامان آنان چنگ میزنند و در سایهشان میمانند.
وَاعِنَّا عَلَىٰ تَادِيَةِ حُقُوقِهِ إِلَيْهِ وَٱلِٱجْتِهَادِ فِي طَاعَتِهِ وَٱجْتِنَابِ مَعْصِيَتِهِ وَٱمْنُنْ عَلَيْنَا بِرِضَاهُ
ما را در ادای حقوق او، کوشش در اطاعتش و دوری از نافرمانیاش یاری کن و خشنودی او را بر ما ارزانی دار.
وَهَبْ لَنَا رَافَتَهُ وَرَحْمَتَهُ وَدُعَاءَهُ وَخَيْرَهُ مَا نَنَالُ بِهِ سَعَةً مِنْ رَحْمَتِكَ وَفَوْزاً عِنْدَكَ
مهربانی، رحمت، دعا و خیر او را به ما ببخش؛ آنقدر که به رحمت گسترده تو و کامیابی نزد تو برسیم.
وَٱجْعَلْ صَلاَتَنَا بِهِ مَقبُولَةً وَذُنُوبَنَا بِهِ مَغْفُورَةً وَدُعَاءَنَا بِهِ مُسْتَجَاباً
به وسیله او نمازمان را پذیرفته، گناهانمان را آمرزیده و دعاهایمان را مستجاب گردان.
وَٱجْعَلْ أَرْزَاقَنَا بِهِ مَبْسُوطَةً وَهُمُومَنَا بِهِ مَكْفِيَّةً وَحَوَائِجَنَا بِهِ مَقْضِيَّةً
به وسیله او روزیمان را گسترده، اندوههایمان را برطرف و حاجتهایمان را برآورده ساز.
وَأَقْبِلْ إِلَيْنَا بِوَجْهِكَ ٱلْكَرِيـمِ وَٱقْبَلْ تَقَرُّبَنَا إِلَيْكَ
با روی کریمانهات به ما رو کن و تقرب ما به سوی خودت را بپذیر.
وَٱنْظُرْ إِلَيْنَا نَظْرَةً رَحِيمَةً نَسْتَكْمِلُ بِهَا ٱلْكَرَامَةَ عِنْدَكَ
با نگاهی مهربان به ما بنگر تا به وسیله آن، کرامت نزد تو را کامل به دست آوریم.
ثُمَّ لاَ تَصْرِفْهَا عَنَّا بِجُودِكَ وَٱسْقِنَا مِنْ حَوْضِ جَدِّهِ صَلَّىٰ ٱللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ بِكَاسِهِ وَبِيَدِهِ
سپس به بخشندگیات آن نگاه را از ما برنگردان؛ و از حوض جدّ او ـ درود خدا بر او و خاندانش ـ با جام و دست او سیرابمان کن.
رَيّاً رَوِيّاً هَنِيئاً سَائِغاً لاَ ظَمَا بَعْدَهُ يَا ارْحَمَ ٱلرَّاحِمينَ
سیرابی کامل، گوارا و خوشی که پس از آن هرگز تشنه نشویم؛ ای مهربانترین مهربانان.