مداخلات تغذیهای
«این تحقیق از مداخلات تغذیهای مانند کاهش نمک به عنوان یک اقدام پیشگیرانه برای بیماریهای روانی حمایت میکند. همچنین راه را برای استراتژیهای درمانی جدید هدفگیری IL-17A جهت درمان افسردگی هموار میسازد»، این جمله را دکتر شائوجون چن، پژوهشگر دانشگاه پزشکی نانجینگ که رهبری این مطالعه را بر عهده داشت، بیان کرد. «امیدواریم این یافتهها موجب ایجاد بحثهایی در خصوص دستورالعملهای مصرف نمک شود»، دکتر چن اضافه کرد.
پژوهشگران همچنین نوعی سلول ایمنی به نام سلولهای T گاما-دلتا (γδT cells) را به عنوان منبع مهم IL-17A در موشهای تغذیه شده با رژیم غذایی پرنمک (HSD) شناسایی کردند که حدود ۴۰ درصد از سلولهای تولیدکننده IL-17A را تشکیل میدهند. کاهش تعداد این سلولها باعث کاهش قابل توجه علائم افسردگی ناشی از رژیم غذایی پرنمک شد و این به عنوان یک روش درمانی احتمالی دیگر شناسایی گردید.
مصرف بالای نمک در رژیم غذایی غربی گسترده است و غذاهای سریع معمولاً ۱۰۰ برابر بیشتر از وعدههای خانگی نمک دارند. رژیم غذایی پرنمک به عنوان یک نگرانی بهداشت عمومی شناخته شده است زیرا با بیماریهای قلبیعروقی، بیماریهای خودایمنی و بیماریهای عصبی ارتباط دارد. علاوه بر این، اختلال افسردگی عمده نیز یک نگرانی بهداشت عمومی مهم است که شیوع آن در طول عمر بین ۱۵-۱۸ درصد است و در رده ۱۰ عامل اصلی مرگ و میر در ایالات متحده قرار دارد. رژیم غذایی پرنمک مدتهاست که با وقوع و پیشرفت افسردگی مرتبط است، اما نقش آن در ایجاد افسردگی نامشخص بود.
رژیم غذایی و افسردگی
در این مطالعه، به موشها رژیم غذایی معمولی یا پرنمک (HSD) داده شد به مدت پنج هفته که یک بازه زمانی رایج برای مطالعه مصرف زیاد نمک در رژیم غذایی است. پس از پنج هفته، موشهایی که رژیم پرنمک مصرف کرده بودند، نسبت به موشهایی که رژیم معمولی داشتند، علاقه کمتری به اکتشاف و فعالیت داشتند و بیشتر در حالت بیتحرکی قرار گرفتند که نشاندهنده علائم افسردگی مشابه در موشها بود.
با توجه به نقش اثباتشده IL-17A در توسعه افسردگی، تیم تحقیقاتی همچنین بررسی کردند که آیا رژیم پرنمک تولید IL-17A را در موشها تحریک میکند. رژیم غذایی پرنمک موجب افزایش سطح IL-17A در طحال، خون و مغز شد که با رفتارهای اضطرابمانند و افسردگیمانند در موشها همبستگی داشت. با این حال، زمانی که به موشهایی که قادر به تولید IL-17A نبودند رژیم پرنمک داده شد، علائم افسردگی مشاهده نشد که این موضوع نقش IL-17A در بروز علائم افسردگی را تأیید میکند.
این یافتهها شواهد اپیدمیولوژیکی را تأیید میکند که نشان میدهند رژیم پرنمک ارتباط قویتری با افسردگی شدیدتر دارد و همچنین مطالعات انجام شده بر روی انسانها نشان میدهند که مصرف کم سدیم با خلقوخو خوب ارتباط نزدیکی دارد.
پژوهشگران امیدوارند که این یافتهها موجب تشویق تحقیقات بیشتر در زمینه مکانیزمهای ایمنیمدار افسردگی شوند و راه را برای درمانهای نوین هدفگیری IL-17A یا سلولهای γδT هموار سازند. دکتر چن و تیم تحقیقاتیاش قصد دارند این یافتهها را در انسانها اعتبارسنجی کرده و همچنین مکانیزمهایی که از طریق آن رژیم پرنمک سلولهای γδT17 را فعال میکند و منجر به افزایش افسردگی ناشی از رژیم پرنمک میشود را بررسی کنند.
